• Zastosowanie

    3% roztwór kwasu borowego to roztwór wodny posiadający właściwości dezynfekujące, przeciwgrzybiczne i przeciwbakteryjne. Substancja farmaceutyczna stosowana głównie w recepturze szpitalnej do użytku zewnętrznego, przede wszystkim do przemywania zakażonych ran, otarć naskórka, błon śluzowych. Preparat stosowany zewnętrznie w stanach zapalnych skóry i zewnętrznych narządów moczowo-płciowych, wypryskach, oparzeniach, obrzękach, stanach zapalnych gardła. W ginekologii do irygacji pochwy.

  • Zastosowanie

    Bromek amonowy, zwany także Ammonium bromatum, wykazuje najsilniejsze działanie uspokajające spośród wszystkich soli bromu stosowanych w lecznictwie. Zaburza popęd płciowy u mężczyzn, czego powodem jest hamowanie produkcji testosteronu. Amonowy bromek jest substancją farmaceutyczną cechującą się znaczną toksycznością. Obecnie stosowanie bromku amonowego zostało znacznie ograniczone, choć wydaje się korzystnym jego zastosowanie przy leczeniu niektórych postaci nerwic czy też pomocniczo w leczeniu gruczolaka przysadki. Ammonium sedativum przepisywany jest w preparatach farmaceutycznych sporządzanych jako leki recepturowe. Wykonuje się z niego mieszanki (mixturae) np. w połączeniu z: Tinct. Adonidis, Tinct. Polemonii, Tinct. Crataegi, Passispasminum, Cardiamidum, Chloralum hydratum.

  • Zastosowanie

    Palmitynian askorbylu to ester kwasu palmitynowego i witaminy C. Stosowany zewnętrznie stymuluje metabolizm tkanki łącznej i hamuje zużycie kolagenu, dzięki czemu przy długotrwałym i regularnym stosowaniu ujędrnia skórę i wzmacnia włókna kolagenowe. Jest silnym antyoksydantem, poprawia ukrwienie i spowalnia proces starzenia się skóry. Palmitynian askorbylu chroni także przed promieniowaniem UVA i UVB, wykazuje słabe działanie przeciwzapalne, rozjaśnia przebarwienia skórne, w tym także plamy starcze.

  • Zastosowanie

    Atropina jest antagonistą receptorów cholinergicznych M1 i M2, znosi działanie acetylocholiny. Wykazuje wielokierunkowe działanie na organizm. Powoduje rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli, dróg moczowych i przewodu pokarmowego. Atropina zwiększa częstotliwość rytmu serca i jego pojemność minutową. Zmniejsza perystaltykę jelit i wydzielanie soków żołądkowych, wykazuje też działanie przeciwwymiotne. Zmniejsza wydzielanie łez, potu i śliny. Atropina powoduje rozszerzenie źrenic i to właśnie w okulistyce stosowana jest obecnie najczęściej.

  • Zastosowanie

    Benzokaina to ester etylowy kwasu 4-aminobenzoesowego. Należy do grupy syntetycznych środków znieczulających miejscowo. Benzokaina wykazuje również dzianie przeciwświądowe i z tego względu wchodzi w skład preparatów stosowanych pomocniczo jako środki łagodzące objawy ospy wietrznej, półpaśca, ukąszeń owadów. Benzokaina jest surowcem farmaceutycznym stosowanym w praktyce receptury aptecznej do sporządzania preparatów złożonych w postaci maści lub pudrów płynnych oraz czopków doodbytniczych.

  • Zastosowanie

    Bismuthi subgallas, zwany powszechnie Dermatolem, to sól bizmutu trójwartościowego. Charakteryzuje się działaniem przeciwzapalnym, przeciwropnym, przeciwgnilnym, osuszającym, zapierającym, ściągającym oraz lekko złuszczającym. Surowiec farmaceutyczny o zdolnościach hamujących drobne krwawienia, posiadający właściwości przeciwtrądzikowe. Bizmutawy galusan zasadowy stosuje się w recepturze aptecznej przede wszystkim miejscowo na błony śluzowe i skórę. Także w leczeniu owrzodzeń, ropiejących i sączących się ran, skaleczeń, choroby hemoroidalnej, jak również trądziku i stanów zapalnych. Jako farmaceutyk nie powinien być stosowany w formie doustnej, z uwagi na możliwość przenikania jonu bizmutowego do krwiobiegu, co może prowadzić do zatrucia. Dermatol jest surowcem aptecznym stosowanym w recepturze, szczególnie przy sporządzaniu kremów, maści, mazideł, zawiesin, zasypek i czopków. Jest składnikiem leków galenowych i oficynalnych.

  • Zastosowanie

    Bizmutu węglan zasadowy to nierozpuszczalna w wodzie sól bizmutu trójwartościowego. Substancja farmaceutyczna charakteryzująca się działaniem ściągającym, zapierającym, przeciwzapalnym oraz osłaniającym, hamującym nadkwaśność w chorobie wrzodowej, nieżycie jelit, stanach zapalnych i krwawieniach z przewodu pokarmowego. Ma zdolność zobojętniania nadmiaru kwasów w treści żołądkowej. Pomocniczo stosowany również w guzkach krwawniczych (hemoroidach). Surowiec farmaceutyczny stosowany w praktyce receptury aptecznej do wytwarzania zasypek, maści, papek. Dodawany do czopków doodbytniczych.

  • Zastosowanie

    Natrii tetraboras zwany jest także popularnie Boraksem. Spotykany w przyrodzie w postaci minerału tinkalu – boraksu rodzimego, jednakże dla celów farmaceutycznych jest pozyskiwany wyłącznie w sposób syntetyczny. Sodu tetraboran jest surowcem farmaceutycznym stosowanym obecnie wyłącznie zewnętrznie. Wykazuje działanie antyseptyczne, ściągające oraz przeciwgrzybiczne. Działa też przeciwświądowo i przeciwobrzękowo. Wykorzystywany również jako tradycyjny środek przy leczeniu stanów zapalnych błon śluzowych nosa, gardła, spojówek i pochwy. Ewentualnie środek dezynfekujący drobne skaleczenia. Tetraboran sodowy to związek toksyczny. Cechuje się powolnym wydalaniem z ustroju, co jest związane ze zjawiskiem kumulacji. Długotrwałe stosowanie tej substancji farmaceutycznej, szczególnie w wysokich stężeniach, na znaczne powierzchnie wymaga ostrożności. Istotnym jest, iż tetraboran może się wchłaniać z błon śluzowych, a także przez nieuszkodzoną skórę. W recepturze aptecznej sporządzane są roztwory wodne tetraboranu sodu (służące do odkażania ran), roztwory glicerynowe (przy sporządzaniu maści, kremów). Boraks wykorzystuje się też w postaci leku jałowego do użytku okulistycznego np. krople do oczu czy płyny do ich przepłukiwania.

  • Zastosowanie

    Chloramfenikol jest antybiotykiem bakteriostatycznym o szerokim zakresie działania zarówno na bakterie Gram-ujemne, jak i Gram-dodatnie, riketsje, neoriteksje, Mycobacterium, Chlamydia. Chloramfenikol stosowany jest w leczeniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i zakażeń układu oddechowego. Miejscowo stosowany w zakażeniach skóry, gałki ocznej, ucha. W stosunku do penicylin, cefalosporyn, makrolitów działa antagonistycznie, potęguje działanie depresyjne na układ krwiotwórczy fenylbutazonu, indometacyny i kotrimoksazolu. Nasila działanie przeciwzakrzepowe pochodnych kumaryny oraz kardiotoksyczne działanie hydantoiny. Substancja farmaceutyczna w dość szybki sposób ulega wchłonięciu z jelit do krwiobiegu. Ma też zdolność przenikania do tkanek, płodu, mleka czy mózgu. Ograniczone wskazania do stosowania chloramfenikolu związane są z dużą jego toksycznością narządową. Może powodować anemię, uszkodzenia szpiku kostnego, a nawet zanik białych ciałek krwi oraz granulocytów. Sporadycznie może wywoływać zaburzenia świadomości, depresję i zaburzenia widzenia. Chloramfenikol to surowiec farmaceutyczny do receptury aptecznej używany przy sporządzaniu maści, kremów, roztworów spirytusowych, czasem także past, papek, gałek dopochwowych, żeli, mleczek. Substancja recepturowa stosowana też w kompozycji z innymi substancjami leczniczymi do wytwarzania recepturowych leków okulistycznych, maści i kropli do oczu.

  • Zastosowanie

    Cholesterol, zwany także cholesteryną, to związek należący do grupy steroli. Może być otrzymywany w sposób syntetyczny, jednak dla potrzeb przemysłu pozyskiwany jest głównie ze źródeł naturalnych. Cholesteryna pełni istotną funkcję w wielu procesach biochemicznych, a jej obecność w błonach komórek nerwowych mózgu ma duże znaczenie dla funkcjonowania synaps. Cholesterol jest substratem dla wielu czynnych biologicznie cząsteczek steroidowych m.in. hormonów płciowych, kortykosterydów, kwasów żółciowych, witaminy D3 i jej metabolitów, a także innych związków. Cholesterol ma działanie łagodzące, natłuszczające oraz zmiękczające naskórek. W recepturze aptecznej stosowany jest jako emulgator, składnik maści czy też innych form farmaceutycznych. Substancja do receptury zastosowana w roztworze alkoholowym może służyć jako środek poprawiający strukturę włosów. Wykazuje właściwości lecznicze przy łojotoku. Surowiec farmaceutyczny do receptury aptecznej najczęściej przepisywany z innym substancjami pomocniczymi i czynnymi. Znalazł zastosowanie przede wszystkim w leczeniu łuszczycy.

  • Zastosowanie

    Kofeina jest środkiem stymulującym ośrodkowy układ nerwowy, nasila wydzielanie takich neuroprzekaźników jak: dopamina, adrenalina, noradrenalina, serotonina i acetylocholina. W związku z tym zmniejsza senność, zmęczenie psychiczne i fizyczne, poprawia koncentrację, zwiększa aktywność i nastrój. Ponadto przyspiesza procesy kataboliczne, zwiększa zapotrzebowanie na tlen i nasila diurezę. Kofeina zwęża naczynia mózgowe, dzięki czemu stosowana jest pomocniczo w leczeniu migreny. Wykorzystywana jest też w terapii astmy, ponieważ rozszerza oskrzela. Oprócz tego kofeina obniża poziom histaminy w organizmie, w związku z czym może dawać słabe działanie antyalergiczne. Kofeina często wchodzi w skład preparatów złożonych, nasilając działanie przeciwbólowe innych leków.

Go to Top